قانون تو تنهايي من است و تنهايي من قانون عشق و عشق ارمغان دلدادگيست و اين سرنوشت سادگيست ! چه قانون عجيبي چه ارمغان نجيبي و چه سرنوشت تلخ و غريبي كه هر بار ستاره هاي زندگي ات را با دستهاي خود راهي آسمان پر ستاره’ اميد كني و خود در تنهايي و سكوت با چشمهايي خيس از غرور پيوند ستاره ها را به نظاره بنشيني و خموش و بي صدا به شادي ستاره هاي از تو گشته جدا دل خوش كنئ و باز هم تو بماني و تنهايي و دوري و باز هم تو بماني و يك عمر صبوري

سلام...امروز باید تولد گرفت...چون 20سال پیش تو همچین روزی....

آره امروز تولد همونیه که من تا به امروز اینجا ازش گفتم...براش گفتم گفتمو گفتم تا...

تولدت مبارک.

مبارکت باشه

من که ازجنس تو بودم

پای حرفای تو موندم

چرا میگی ناگزیری

من که هر چی گفتی خوندم

هنوزم یادم نرفته

تو پر از عاشقی بودی

منم هر چیزی که داشتم

پای عشق تو نشوندم

حالا میگی که ترانه

واسه ما هیچ چی نداره؟

یادته، یادته ترانه هامو

واسه خاطرت سوزوندم

تو چرا دلت گرفته

چرا میگی تنها هستی

من که تنها بودم اما

تنهایی رو از تو روندم

جرم من چی بود که امروز

بی گناه پرگناهم

من که عشقمو عزیزم

هر جا تو خواستی کشوندم

عاشقی کردی و رفتی

همه دار و ندارم

حالا محتاج تو هستم

کاش منم مثل تو بودم

مي ريزه هر چي عذابه تو گلوم.آخ اين منم؟؟؟

مي ناليد و شكوه مي كرد:

كه در من هست

ای ستاره ها که بر فراز آسمان

با نگاه خود اشاره گرنشسته اید

ای ستاره ها که از ورای ابرها

بر جهان ما نظاره گر نشسته اید

آری این منم که در دل سکوت شب

نامه های عاشقانه پاره می کنم

ای ستاره ها اگر به من مدد کنید

دامن از غمش پر از ستاره می کنم

با دلی که بویی از وفا نبرده است

جور بی کرانه و بهانه خوش تر است

در کنار این مصاحبان خودپسند

ناز و عشوه های زیرکانه خوش تر است

ای ستاره ها چه شد که در نگاه من

دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد

ای ستاره ها چه شد که بر لبان او

آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد

جام باده سرنگون و بسترم تهی

سر نهاده ام به روی نامه های او

سر نهاده ام که در میان این سطور

جست و جو کنم نشانی از وفای او

ای ستاره ها مگر شما هم آگهید

از دورویی و جفای ساکنان خاک

کاین چنین به قلب آسمان نهان شدید

ای ستاره ها ستاره های خوب و پاک

من که پشت پا زدم به هر چه هست و نیست

تا که کام او ز عشق خود روا کنم

لعنت خدا به من اگر به جز جفا

زین سپس به عاشقان وفا کنم

ای ستاره ها که همچو قطره های اشک

سر به دامن سیاه شب نهاده اید

ای ستاره ها کز آن جهان جاودان

روزنی به سوی این جهان گشاده اید

رفته است و مهرش از دلم نمی رود

ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست؟

ای ستاره ها ستاره ها ستاره ها

پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟